ارسال دادنامه شماره 140009970905810272 مورخ 28 /02 / 1400 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در خصوص ابطال جزء (ب) از بند 2 بخشنامه شماره 177 /97 / 200 مورخ 28 /12 / 1397

مصوب 1400/08/25 سازمان امور مالياتي




پرده زمانی: مرحله تصویب:

ارسال دادنامه شماره ۱۴۰۰۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۲۷۲ مورخ 28 /۰۲ / 1400 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در خصوص ابطال جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه شماره 177 /97 / 200 مورخ 28 /12 / 1397
مصوب 1400,08,25

به پيوست تصوير دادنامه شماره ۱۴۰۰۰۹۹۷۰۹۰۵۸۱۰۲۷۲ مورخ 28 /02 / 1400 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري متضمن رأي آن هيأت به شرح ذيل در خصوص ابطال جزء ( ب) از بند ۲ بخشنامه 177 / 97 /1397 مورخ 28 /12 / 1397 با موضوع حكم عدم پذيرش زيان كاهش ارزش سرمايه گذاري جاري، جهت اجراء ارسال مي شود:

به موجب بند (۱۲) ماده ۱۴۸ قانون ماليات هاي مستقيم: «زيان اشخاص حقيقي و حقوقي كه از طريق رسيدگي به دفاتر آنها و با توجه به مقررات احراز گردد، از درآمد سال يا سالهاي بعد استهلاك پذير است» و به عنوان هزينه هاي قابل قبول در حساب مالياتي محاسبه مي شود و بر اساس مفاد دادنامه شماره ۱۲۱۵- 14 / 7 /1393هيأت عمومي ديوان عدالت اداري، زيان كاهش ارزش سرمايه گذاريها، مشمول بند (۱۲) ماده ۱۴۸ قانون ماليات هاي مستقيم بوده و به عنوان هزينه قابل قبول مالياتي پذيرفته مي شود. نظر به اينكه بر مبناي جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه شماره 177 /97 / 200 – 28 /12 /1397 سازمان امور مالياتي كشور مقررشده است كه زيان سرمايه گذاري هاي جاري به عنوان هزينه قابل قبول مالياتي قابل پذيرش نيست، بنابراين مقرره مذكور به دليل مغايرت با بند ۱۲ ماده ۱۴۸ قانون ماليات هاي مستقيم و مفاد دادنامه شماره ۱۲۱۵- 14 /07 / 1393هيأت عمومي ديوان عدالت اداري، خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات سازمان امور مالياتي كشور وضع شده و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشكيلات و آيين دادرسي ديوان عدالت اداري مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال مي شود.»
باعنايت به مراتب فوق و استدلال راي موضوع دادنامه هاي شماره ۱۶۳۶ و 2 /1636 مورخ ۰۷ /۱۱ /۱۳۹۹ هيأت مزبور و نظر به اينكه به موجب قسمت اخير راي موضوع دادنامه صدرالذكر، صرفاً مقرره مذكور در جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه مورد نظر مربوط به زيان كاهش ارزش سرمايه گذاري هاي جاري ابطال گرديده است، لذا جزء (ب) از بند ۲ بخشنامه موصوف به شرح ذيل اصلاح مي گردد:
«ب- در خصوص سرمايه گذاري هاي جاري (اعم از سريع المعامله و ساير سرمايه گذاري هاي جاري) كه به ارزش بازار يا خالص ارزش فروش در دفاتر منعكس مي گردد، افزايش سرمايه گذاري هاي مذكور به عنوان درآمد مشمول ماليات مي باشد و در صورت كاهش ارزش سرمايه گذاري، زيان حاصل از كاهش ارزش سرمايه گذاري به عنوان زيان قابل قبول مالياتي خواهد بود.»

داود منظور